Keurmerken (te veel)

KeurmerkenDe Autoriteit Consument en markt heeft het onderzocht, en wat blijkt? Wij kunnen het kaf niet meer van het koren scheiden. Nu denk ik dat wij sowieso niet meer in staat zijn het kaf en het koren te onderscheiden, maar zo letterlijk moeten we de ACM natuurlijk niet nemen. De ACM bedoelt dat er teveel keurmerken zijn die iets willen zeggen over de oorsprong en de hoedanigheid van de producten die wij in onze supermarkt vinden.  En doordat het er zo veel zijn vertrouwen we ze niet meer.

In mijn meer cynische buien denk ik dat het juist de bedoeling van producent en super is een rookgordijn van keurmerken op te trekken. Het is immers niet fijn als de consument makkelijk kan zien dat het vlees dat je in de aanbieding hebt van varkens komt die een rottig leven hebben gehad. Dus bedenk je zelf een keurmerk waarmee je kunt suggereren dat het leven een feest was voor die beesten. Een sterretje hier, een vinkje daar, een mooi fantasiestempel erover en dan snappen we er niks meer van.

Nou ja zeg, zijn wij echt zo onnozel? Ja, zo onnozel zijn we.

Voor een lollig radio item wordt mensen gevraagd welke keurmerken er op de producten zitten die ze net hebben gekocht. Ze hebben geen idee. Maar we mogen wel even kijken.
“Weet u wat dit keurmerk betekent?”
“Nee, dat weet ik niet”.
“En deze?”
“Nooit eerder gezien geloof ik”.
“En deze, met die ene ster?”
“Ja, met één ster, dat is best een goede keuze toch?!”
“En vindt u het ook zo verwarrend, al die verschillende keurmerken?”
“Ja, inderdaad! Je weet gewoon niet meer waar je aan toe bent!”

Even terug naar mijn cynische bui. Ik denk dat we stiekem best blij zijn met al die keurmerken. Die ‘verwarring’ kunnen we mooi als excuus gebruiken voor het vermijden van de betere, maar wel wat duurdere keuze.

 

Advertisements