Gedachten bij de vluchtelingen

Plotseling werd er luid en ongeduldig op de poorten van ons vredige Europa gebonsd. “Het is oorlog bij ons! Het leven wordt ons onmogelijk gemaakt! Laat ons binnen!”

Tja. Oorlog. Dat wisten we natuurlijk wel. We zijn hem in 2003 immers zelf begonnen. In Irak. Niet omdat we dat graag wilden, nee we moesten wel. Saddam Hoessein had immers allerlei chemische wapens gemaakt en opgeslagen en die zou hij ook tegen ons kunnen gaan gebruiken.

Nee, die chemische wapens bleken er toch niet te zijn. En een plan hoe het verder moest met Irak nadat de wrede dictator was verjaagd hadden we ook niet. Het bleef nog lang onrustig in dat land. Tot op de dag van vandaag. Duizenden mensen kwamen om door aanslagen, velen vluchtten, bijvoorbeeld naar Syrië.
Van de chaos ter plaatse maakte IS dankbaar gebruik. Een kalifaat moest er komen. Leven naar het letterlijk woord van Allah. Het liefst overal, maar om te beginnen in Irak. Deze vrome wens resulteerde in nog meer vluchtelingen.

Ondertussen heerste in Syrië sedert 2006 een periode van uitzonderlijke droogte. Klimaatverandering in de praktijk. De landbouwgronden verdroogden, mensen trokken naar de steden.
President Assad van Syrië is niet het soort president dat zich aan zijn volk veel gelegen laat liggen. Honger wordt pas een probleem al hij het zelf heeft. En in 2010 barstte de bom. Burgeroorlog. Klimaatoorlog.

Nu is Syrië geen land meer, het is een verzameling invloedsferen waar vroeger Syrië was. Er wordt geschoten, er wordt gebombardeerd en de ellende wordt almaar groter.

syrie.oorlog.

Een paar miljoen Syriërs zochten hun toevlucht in de omringende landen: Turkije, Libanon, Jordanië. “Houwen zo!” roepen onze politici, en wij zeggen het ze graag na. En als de omliggende landen om hulp vragen bij het opvangen van al die mensen, zeggen we “krijgen jullie”. Maar slechts 40% van het toegezegde geld wordt daadwerkelijk gegeven.
Nu is er ook honger waar de vluchtelingen heen vluchtten, en erg weinig toekomst. Dus komen ze naar ons zo vredige Europa, naar ons Nederland.

We hebben net 5 miljard lastenverlichting verdeeld, dus veel geld is er niet meer. En huizen voor die vluchtelingen zijn er ook weinig. Sociale huurwoningen, we hebben het net weggezet als een achterhaald concept. Die lui van de woningcorporaties, dat is toch allemaal schorriemorrie. Daar halen we dus een paar miljard weg. Iedereen een koopwoning, dat is veel beter. Dan wordt het aanbod immers vanzelf afgestemd op de vraag. Laat die vluchtelingen gewoon een huis kopen. Ze hebben toch ook allemaal een iPhone? Dus arm zijn ze echt niet.

En zeg nou zelf: al die ellende, dat is toch niet onze schuld?!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s