De schuld en onze kinderen

Er wordt de laatste tijd, sedert de stofwolken van de banken/economische crisis wat zijn opgetrokken en ook ons land zich flink in de schulden gestoken blijkt te hebben om de zaak weer een beetje op de rails te krijgen, er wordt de laatste tijd nogal eens geredetwist over de vraag of wij onze kinderen al of niet met die schuld mogen opzadelen. Nu bezuinigen of gespreid over meerdere jaren bezuinigen, dat is zo ongeveer de vraag, en het antwoord is lastig te geven omdat nu bezuinigen economisch herstel wellicht in de wielen rijdt, waardoor de schuld gewoon de schuld blijft.

Het demissionaire kabinet Balkenende kiest voor nu bezuinigen en het beoogde kabinet Wilders doet dat ook.

Jammer genoeg hoor je deze daadkrachtige heren vrijwel niet over die andere, veel grotere en fundamentelere schuld die wij onze kinderen gaan nalaten: de grondstoffen- en klimaatschuld. Economische groei moeten we hebben en daarom gaan we gewoon door met te doen alsof de grondstoffen die onze welvaart verbruikt gratis en onbeperkt leverbaar zijn. En blijven we onszelf wijsmaken dat de aarde helemaal niet opwarmt en dat 'ie, toch  opgewarmd, met een draai aan de thermostaatknop weer af te koelen zal zijn. Aan die schuld gaan onze kinderen een veel hardere dobber hebben dan aan een tekort van twee- driehonderdmiljard.

2 thoughts on “De schuld en onze kinderen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s