De slaper in het dal – Arthur Rimbaud

Een kuil vol groen waar een rivier door zingt
die ‘t kruid met flarden zilver onbesuisd
bespat; vanaf het fier gebergte blinkt
de zon: een klein dal dat van stralen bruist.

Een jong soldaat, blootshoofds, met open mond,
de nek in blauwe kers gedompeld, ligt
in openlucht te slapen op de grond
bleek in zijn groene bed vol plenzend licht.

Zijn voeten in het lis, zo slaapt hij. Zwakjes
lachend zoals een ziek kind, soest hij zachtjes:
Natuur, wieg hem vol warmte: kou heeft hij.

De geuren doen zijn neusvleugels niet trillen;
hij slaapt in de zon, één hand op zijn stille
borst, rechts twee rode gaten in de zij.

One thought on “De slaper in het dal – Arthur Rimbaud

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s