Late for the sky

Er kwamen in mijn leven tot nu toe heel wat liedjes langs. Sommige zijn er al heel lang en zullen ook wel niet meer verdwijnen (ook liedjes die helemaal niet zo welkom zijn horen daar gek genoeg bij), andere zijn er maar kort. Van een enkel liedje ken ik (bijna) de hele tekst, van veel liedjes maar een of enkele regels. Soms is zo’n liedje er al heel lang en lijkt het plotseling al die tijd als een soort voorspelling, een aankondiging met mij mee gereisd te zijn door de tijd.

Vanmiddag ging ik uit wandelen en ik nam mijn mp3 spelertje mee. Dat doe ik anders nooit, er is immers meer dan genoeg te horen langs ‘s heren wegen. Maar vandaag, na een paar uur lezen had ik zowel zin in beweging als in muziek. En na een half uur kwam opeens Jackson Browne naar voren uit het legertje muzikanten dat mij vergezelde. Late for the Sky zong hij, en het past precies, nu.

Waar was jij toen je het hoorde!?

De mate waarin je van een gebeurtenis onder de indruk bent laat zich onder andere afleiden uit de herinnering die je hebt aan waar je was en wat je deed toen de gebeurtenis plaatsvond. De hevigheid van de gebeurtenis klinkt twee volkomen los van elkaar staande momenten voor lange tijd, en misschien zelfs voor altijd aan elkaar. Dat dit onbewuste proces van koppeling heeft plaatsgevonden kun je natuurlijk alleen achteraf vaststellen.

Maar nu dit mechanisme algemene bekendheid heeft gekregen draaien we het om. We stellen niet achteraf vast dat het de koppeling heeft plaatsgevonden. Nee, we gaan de verbinding van de grote gebeurtenis en het triviale moment in ons eigen leven actief tot stand brengen. We verlangen er immers hevig naar deel uit te maken van de geschiedenis, we willen het ook meegemaakt hebben.

En wat worden we verwend, de laatste tijd!

Al direct na Koninginnedag konden we mensen horen verklaren dat dit nu echt zo’n gebeurtenis was waarbij je je altijd zou kunnen herinneren waar je was toen je erover hoorde. Van buiten geschokt zijn we dan, maar van binnen tevreden: we waren erbij.
En nu Michael Jackson ons plotsklaps verlaten heeft is de meest voor de hand liggende vraag die men elkander stelt: waar was jij toen je het hoorde?  Opdat we dat maar niet vergeten. En vooral niet dat ook wij het hebben meegemaakt.