In de watten

Ik zag op de verrekijk een gefilmd portretje van een Amerikaans echtpaar van een jaar of 50 (misschien waren ze wel wat jonger; ik weet niet of ik de leeftijd van Amerikanen goed in kan schatten). Gemaakt in het kader van de verkiezingen aldaar. Zij hadden zojuist hun huis moeten verlaten, uitgezet door de kredietverstrekker. Het huis dat al 32 jaar in de familie was raakten zij kwijt doordat ze de hypotheek niet meer konden opbrengen. Hoe was dat zo gekomen?

VerwendDe man had een baan maar kreeg iets aan zijn been of voet, ik weet niet meer precies waaraan hij iets kreeg. Hij kon daardoor niet meer werken en verloor zijn baan. Logisch, vond het echtpaar; als je niet kunt werken word je ontslagen. De programmamaker vroeg hen of ze het de regering niet kwalijk namen dat ze hun huis kwijt raakten, of zij niet vonden dat de regering hen moest helpen. Zij vonden dit zo’n rare vraag dat ze hem in eerste instantie niet eens helemaal begrepen. De regering? Wat had die ermee te maken?! Zij hadden zelf bepaalde keuzes gemaakt en nu zaten ze met de gevolgen daarvan. Wie anders dan zijzelf kon je daarvoor verantwoordelijk houden?
Ze gingen nu in een huurhuis wonen. Dat was weliswaar ‘a house’, maar het was geen ‘home’ en ze verwachtten ook niet dat het dat ooit zou worden. Hun ‘home’ hadden ze immers zojuist verloren…

Aan de ene kant voel ik weerzin ten opzichte van die ‘ieder voor zich en God bless the United States’ manier van denken. Maar aan de andere kant vind ik zo’n echtpaar ook heel dapper. Vergelijk dat eens met ons, met onze CAO van honderd pagina’s, onze twee jaar loondoorbetaling als we ziek worden en dan toch nog onze verontwaardigde blik richting Den Haag als de koopkracht een keer niet wil stijgen.

2 thoughts on “In de watten

  1. Mja, das een moeilijke. Ik woon toch liever ergens waar je niet zomaar meteen je huis kwijtraakt wanneer je tijdelijk ziek bent denk ik. En volgens mij heeft die beste man niet gekozen voor een pijnlijk been, dus om nu te zeggen ‘wij hebben keuzes gemaakt en dus’… Ik weet het niet hoor. Natuurlijk, wij zijn op dat vlak verwend en kraaien naar alles dat nog beter kan terwijl we het eigenlijk goed hebben. Maar om nu te ruilen? Nee dank je.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s