Een aalmoes op Kerstavond

Na de schouwburg gingen we eerst wat drinken, waarna we het dezeavond, Kerstavond, niet druk bezochte tapasrestaurant eens gingenproberen. Het eten was lekker, maar we klikten niet zo goed met de man die wel de chef geweest zal zijn.

We fietsten naar huis en zagen de mooie maar ook wat verlatenVismarkt en herinnerden ons het pleintje in Amersfoort een aantal jarengeleden, waar we ons plotseling in een ‘feel good’ Kerstfilm voelden: kraampjes,vuurkorven, marktlui die hun laatste waren probeerden te slijten en een keuraan gelegenheden rondom waar wij ons konden warmen.

We fietsten verder richting huis, kruisten het Zuiderdiep en redenlangs de verlaten zij-uitgang van de bioscoop. Vanuit mijn ooghoeken zag ik haarstaan en in het voorbijgaan hoorde ik haar stem. Een vrouw die staat te bellen,schoot door mijn hoofd. Maar W had haar beter gezien. Ach, we moeten haar watgeven, zei ze en minderde al vaart. Hoezo?, vroeg ik. Zag je dat niet? Ze staatdaar te bedelen!

Het was donker en koud en de plaats leek ons slecht gekozen,zo stil en donker, maar misschien spelen toch andere factoren een rol dan wij denken.We stonden inmiddels stil en controleerden onze beurzen op kleingeld. Het is immerslastig ten overstaan van de ontvanger te moeten merken dat je helemaal geengeld in je portemonnee hebt, of, nog erger, alleen een briefje van tien. Wekwamen samen tot xe2x82xac4,90 en keerden onze fietsen. Nu zag ik inderdaad het stuk kartondat zij voor haar borst hield. Ik ben dakloos, stond er in een onvastlettersop en het sliertige zwarte haar en de ingevallen wangen maakten diemededeling extra geloofwaardig.

Ze wenste ons fijne feestdagen, welke wens wij enigszins beschroomd retourneerden.

Nu de armoede na een kleine eeuw onzichtbaar geweest te zijnweer openlijk over straat gaat, loop ik regelmatig tegen de vraag op wat tedoen. Dat voor veel bedelaars van nu de typering Dubbele diagnose het meestvoor de hand lijkt te liggen maakt het niet makkelijker. Diende het geven vaneen aalmoes vroeger toch vooral om de eigen ziel te reinigen, nu verwachten wevan de bedelaar toch eigenlijk dat zij met ons geld iets nuttigs doet. Het vermoedendat er bier of erger van gekocht gaat worden bevalt ons minder. Terwijl ik tocheigenlijk niets te maken heb met hoe een ander zijn geld besteedt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s