Orpheus – David Sylvian

Standing firm on this stony ground
The wind blows hard
Pulls these clothes around
I harbour all the same worries as most
The temptations to leave or to give up the ghost
I wrestle with an outlook on life
That shifts between darkness and shadowy light
I struggle with words for fear that they’ll hear
But Orpheus sleeps on his back still dead to the world

Sunlight falls, my wings open wide
There’s a beauty here I cannot deny
And bottles that tumble and crash on the stairs
Are just so many people I knew never cared

Down below on the wreck of the ship
Are a stronghold of pleasures I couldn’t regret
But the baggage is swallowed up by the tide
As Orpheus keeps to his promise and stays by my side

Tell me, I’ve still a lot to learn
Understand, these fires never stop
Believe me, when this joke is tired of laughing
I will hear the promise of my Orpheus sing

Sleepers sleep as we row the boat
Just you the weather and I gave up hope
But all of the hurdles that fell in our laps
Were fuel for the fire and straw for our backs

Still the voices have stories to tell
Of the power struggles in heaven and hell
But we feel secure against such mighty dreams
As Orpheus sings of the promise tomorrow may bring

Tell me, I’ve still a lot to learn
Understand, these fires never stop
Please believe, when this joke is tired of laughing
I will hear the promise of my Orpheus sing

Advertisements

Spiegeltje spiegeltje

Een blik in de spiegel is voor ons zo alledaags dat we nauwelijks nog in staat zijn onszelf daar werkelijk te zien. Dat merk ik vooral bij het aanschouwen van een foto of, nog erger, een filmpje van mijzelf: zie ik er zo uit!?

Inmiddels groeit een generatie op die zichzelf voortdurend fotografeert en filmt. Ook die beelden zullen daardoor sleets raken. En hoe moet de mens zichzelf dan nog werkelijk onder ogen komen?

Li_c

Over liefde

"Wat zo gelukkig maakt is de aanwezigheid van een element van onzekerheid in het hart, een element dat men voortdurend in evenwicht tracht te houden en dat men nauwelijks nog waarneemt, zolang het zich maar niet verplaatst. In werkelijkheid ligt er in de liefde een bestendig lijden besloten, dat door de vreugde geneutraliseerd, in potentixc3xable toestand gehouden en voortdurend uitgesteld wordt, maar dat elk ogenblik kan worden wat het al lang geweest zou zijn als men niet verkregen had wat men wilde: verschrikkelijk."

Marcel Proust – In de schaduw van de bloeiende meisjes 1

Armoe troef (Wat ik mis)

De troonrede, de plannen van Balkenende IV voor het komend jaar.

Terwijl de mensen in grote delen van de wereld van gekkigheid nietweten wat ze met hun geld moeten doen, is het nieuws voor ons weerslecht. Weer geen verbetering van onze koopkracht in 2008!

Hard werkende mensen zijn de dupe (heer Rutte), terwijl ons geld wordt verspild aan ontwikkelingshulp en het generaal pardon voor asielzoekers (heer Wilders).

Wat ik mis is een politicus, xc3xa9xc3xa9ntje maar, die eens met zijn vuistop tafel slaat en dan zegt dat dat demagogisch gezeur over koopkrachtnu eens afgelopen moet zijn en dat we moeten denken en praten over dexc3xa9chte problemen.

Vrijheid?

"Als godsdienst ieder segment van wat ons multidimensionale leven zou moeten zijn koloniseert, dan noemen we het resultaat theocratie. En als de politiek ieder segment van wat ons multidimensionale leven zou moeten zijn koloniseert, noemen we het resultaat tirannie. Maar waarom, zo zou je je kunnen afvragen, noem je het resultaat dan vrijheid, als de markt – met zijn hardnekkige consumptie-ideologie en zijn koppig volgehouden doctrine dat geld moet rollen – ieder segment koloniseert van wat ons multidimensionale leven zou moeten zijn?"

Benjamin Barber