Schuldig

We zitten aan een tafeltje in een restaurant. Het is vakantie, gezinnen zitten lang aan tafel, kleine kinderen drentelen rond. Onzetafel staat naast een vijver waarin goudvissen en koikarpers zwemmen en verbazen ons erover dat de ouders zo ontspannen tafelen terwijl hun kroost gevaarlijk dicht langs de waterkant dribbelt; een laag stenen randje doet ze af en toe zelfs vervaarlijk voorover nijgen om de vissen beter te kunnen zien.

Een hummeltje dribbelt langs onze tafel en stopt om mij eens vorsend op te nemen. Speen ferm in de mond kijkt hij mij aan. ‘Hallo’, zeg ik vriendelijk. Fluks went hij de steven en haast zich in de richting van de ouderlijke tafel. Echter niet zonder mij over zijn kleine schouder in het oog te houden. En met een luide BOINK knalt hij tegen de stalen pilaar die daar staat. Hij valt achterover en nog voor zijn geluierde billetjes de grond raken ontsnapt hem de eerste uithaal van een hartverscheurende huilpartij.

Had ik mijn mond maar gehouden!

6 thoughts on “Schuldig

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s