Willem II en Amstel

Als jongetje heb ik natuurlijk suikerzakjes gespaard en ook sigarenbandjes en het postzegelalbum dat mijn ouders nog in de kast hadden heb ik zorgvuldig bekenen. Internet bestond nog niet dus moest je het hebben van familieleden die ze voor je meenamen en van een sigarenrokende oom. Kinderen van nu zijn niet zulke spaarders, heb ik de indruk, ze hebben andere dingen om een regenachtige woensdagmiddag mee door te komen. En ook als ze zich die vrije uren vervelen zijn ze niet geinteresseerd in sparen. Vroeger spaarde je, nu wordt er geleend.  Wellicht zouden ze wel belangstelling hebben voor het lenen van een collectie.

Maar ik dwaal af. Sparen doe ook ik niet meer, behalve voor mijn pensioen want dat gaat vanzelf. Maar af en toe komen er oude dingen op mijn pad waarbij ik meteen het gevoel heb dat ze gespaard moeten worden. Niet omdat het een verzameling moet worden, maar verloren gaan mogen ze ook niet.
Deze twee luciferdoosjes hebben een jaar in mijn kamer op de zaak gehangen. Een collega nam ze mee om de lucifers als geurverdrijvers op de wc in te zetten. Ik heb ze schielijk omgeruild voor eigentijdse exemplaren.
Vanwege de verhuizing nam ik ze mee naar huis en kan ze dus mooi eens laten zien. Let ook op de getaande lucifers: prachtig zijn ze!

Lucifers0001

Advertenties

5 gedachten over “Willem II en Amstel

  1. Het grotere assortiment biologische producten is ook een beetje gekoppeld aan het moment, he. Een paar jaar geleden was er nog veel minder aandacht voor dan nu, en over een paar jaar is dat weer heel anders.

    Ik weet niet altijd of ik het wel eens ben met die hogere prijs voor bio-producten. Als we er maar genoeg van afnemen wordt de prijs toch vanzelf (vrijwel) gelijk aan die van niet biologische producten? Of zelfs lager, omdat er dan nauwelijks nog vraag is naar die andere producten. Nu heb ik het idee dat met name AH er zonder meer een kwartje bij op doet, gewoon omdat het biologisch is en dus meer geld mag, nee moet kosten. Ben ik het dus niet helemaal mee eens.

    Biologische koffie, nee, dat gaat mij te ver. Niet om het principe, wel om mijn portemonnee. Ik hou het bij Max Havelaar koffie, en dan het gewone roodmerk. Lekker genoeg voor mij. Heel kort kocht ik de groene, de biologische. Tot ik eens goed keek en zag dat ik per half pond tachtig eurocent meer betaalde. Toen hield het even op met mijn biologische sympathieen.

    Like

  2. Ik denk niet dat de prijs van minder intensief verbouwde/geproduceerde voeding zo laag zal kunnen worden als die van intensieve oorsprong. De opbrengst per productie-eenheid is immers per definitie lager.

    Like

  3. Je hebt gelijk. Toch is het sparen volgens mij veranderd: het duurt niet langer dan de actie waar het spaarobject deel van uitmaakt; meteen volgt er weer een nieuw soort kaartje of schijfje of poppetje of knikkertje of…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s