Stilte

Stilte_1En het is zondagnamiddag. De dag vervaagt, de buitenwereld verzwart. Stilte. Stilte die om mij heen kolkt, mij alleen maakt met flarden verleden en flarden toekomst (die ik mij alleen kan verbeelden) en de tijd die onverstoorbaar verstrijkt.

Straks komt alles weer op gang en is het avond.

6 thoughts on “Stilte

  1. Ja, zo kan een mens ‘op momenten’ heerlijk (of juist niet, maar wellicht onrustig) voor zich uit dromen, terwijl hij tegelijk achterom kijkt. Dat is ondefinieerbaar en inderdaad tegelijk onverstoorbaar; de tijd trekt zich werkelijk nergens iets van aan.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s