Weer ouderder

Toen ik jong was, waren er mensen die zeiden dat de muziek waarnaar wij luisterden toch allemaal hetzelfde klonk. Dat waren de oude mensen. Wij waren jong, en bovendien van plan dat te blijven. Ik heb dan ook lang het idee gehad dat ik weliswaar niet van alle nog te verschijnen muziek zou houden, maar dat ik het nooit herrie zou noemen op de manier waarop die oudjes dat deden.
En toen kwam de house en moest ik erkennen dat er toch muziek was die mij zo vreemd is dat ik niet in staat ben er onderscheid in aan te brengen. Een top dj of een 13-in-een-dozijn-stamper uit de top 40, voor mij klonk het vrijwel identiek. En zo bleek ik dan toch oud geworden.

BodygroomInmiddels is het nog erger geworden. Ik lees in de krant dat een groot van de mannen jonger dan 35 jaar er een gewoonte van maakt niet slechts wangen en kin, maar het hele lichaam te scheren. En natuurlijk zijn er ook al daarvoor speciaal ontwikkelde apparaten in de handel.

Wederom sta ik op een punt in mijn leven waarop ik moet erkennen dat zij die jong zijn een kijk op het leven hebben die mij vreemd is, hun identiteit ontlenen aan zaken waarbij ik mij hoegenaamd niets kan voorstellen.

Na de vrouw bekeert nu ook de man zich tot het prepuberale lichaam. En ik voel mij op slag nog ouderder…

26 november, een dag van zon

Er was het riet met de bijna paarse pluimen waartussen de wind lispelde, er was het staalblauwe water waaroverheen een wit zeil gleed, er waren honderden ganzen die gakten en graasden, er waren de zilveren kometen die een Middeleeuwer de stuipen op het lijf zouden hebben gejaagd, er was het zachtjes klokken van de golven tegen de beschoeiing van het meer, er was de vale sikkel van de maan die onmerkbaar naar het westen gleed, en er waren de lage stralen van de zon die alles dat zij beroerden deden blozen.

Het was 26 november en de wereld lag er weldadig bij als was het een zwoele zomeravond. Ik liep daar hard (maar toch niet zo hard) en glimlachte bij de gedachte aan de metamorfose die de wereld ondergaat door mijn waarneming.

Verkiezingsuitslag

Nu duidelijk is geworden dat ons nationaal stemgedrag waarschijnlijk tot een politieke patstelling zal leiden, is het tijd eens te zien hoe de stemming op mijn web-log is uitgevallen. Duidelijk is dat er van een enigszins representatieve afspiegeling van het volk als geheel in helemaal geen sprake is. Groen Links en SP hebben ‘hier bij ons’ een comfortabele meerderheid: van de 22 uitgebrachte stemmen zijn er 15 voor deze twee partijen. En Groen Links is daarbij twee maal zo groot als de SP! (je hebt je toch niet laten bexc3xafnvloeden door mijn GL-link?!)

Het resultaat per partij:

CDA 1
PvdA 4
VVD 0
SP 5
GroenLinks 10
Christen Unie 3
D66 1
SGP 0
EenNL 0
Partij voor de Dieren 2
Partij voor de Vrijheid    1
Totaal 27

 

Strategisch stemmen voor gevorderden

Zijn strategische keuze aan de stemcomputer verklaarde hij mij als volgt: Balkenende zou premier worden, om wat de afgelopen vier jaar verworven was aan normen en waarden niet ‘te verkwanselen’. CDA en PvdA zouden samen een kamermeerderheid hebben en dus zou Balkenende  aan het hoofd staan van een regering van die twee partijen. Maar, er zou van links wel enige druk moeten blijven, om de PvdA vanuit de kamer een steuntje in de rug te geven ten opzichte van het CDA. En daarom had hij SP gestemd.

Maar nu de zaken gelopen waren zoals ze gelopen zijn, had hij bij nader inzien beter PvdA kunnen stemmen, vond hij.

Twee weken Nairobi

Nee, we hebben er niet zo heel veel over gehoord, over de klimaatconferentie die plaatsvond in Nairobi. Voornamelijk dat hij begon en, twee weken later, dat hij zonder enig resultaat weer afgesloten werd.
Hoe gaan we verder wanneer in 2012 het Kyoto-protocol afloopt? Dat was waar het deze keer vooral over moest gaan. Moeten we straffere eisen formuleren, omdat het vijf voor twaalf is? Of moeten we juist niet te streng zijn, om landen als de VS en China, de grootste vervuilers, zover te krijgen dat ze deze keer wel meedoen? Men kwam er niet uit.

Te_warm_voor_de_tijd_van_het_milennium_1

Wel werden er nogal wat rapporten gepresenteerd, zoals:

  • Een Brits rapport, van de gerenommeerde econoom Nicholas Stern, kent weliswaar onzekerheden en aannames, maar de kern ervan werd in Nairobi door vrijwel niemand tegengesproken: als we nu niet fors investeren om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen, betalen de komendegeneraties daarvoor een oneindig veel hogere rekening.
  • Het Climate Action Network publiceerde een ranglijst van landen opbasis van klimaatbeleid. Zweden, Groot-Brittannixc3xab en Denemarken doenhet goed , de Verenigde Staten, China en Saoedi-Arabixc3xab bungelenonderaan. Nederland is in de afgelopen jaren gedaald van de 15de naarde 29ste plaats. (Stem groen!)
  • Verzekeringsmaatschappijen becijferden dat de jaarlijkse schade doorextreme weersomstandigheden in 2040 kan oplopen tot xc3xa9xc3xa9n biljoen dollar,mede door economische activiteit in klimaatgevoelige kuststreken. Ditis volgens het hoofd van de UNEP, de milieuorganisatie van de VN, geendoemscenario […] maar simpel rekenwerk.
  • Volgens Duitse onderzoekers krijgt de wereld te maken met tientallenmiljoenen zeespiegelvluchtelingen. De stijgende zeespiegel zal mensenvan de kust verdrijven. Warmer wordend zeewater zal leiden totkrachtiger stormen. De drinkwatervoorraad zal sneller verzilten.
  • Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) – van klimatologenen andere wetenschappers die voor de VN klimaatverandering in kaartbrengen – liep vooruit op zijn vierde rapport dat in februari uitkomt.Volgens het IPCC is het bewijs voor de menselijke invloed opklimaatverandering opnieuw sterker geworden. Ga er maar van uit, zeiIPCC-voorzitter Rajendra Pachauri tegen het persbureau AP, dat hetrapport als een donderslag zal aankomen.

                                                                                                       Bron: nrc – 17 nov. 2006

Een verhaal van liefde en duisternis

Opa zwierf dan een halfuurtje door Rechov Hachabasjiem – de Ethiopixc3xabrsstraat – zijn hoed op zijn hoofd, luisterde naar de echo van zijn voetstappen en ademde de droge nachtlucht in, verzadigd van pijnbomen en steen.

Na terugkomst ging hij aan zijn bureau zitten, dronk wat, rookte een paar sigaretten, en schreef in eenzaamheid een bezield Russisch gedicht. Sinds zijn beschamende misstap, toen hij verliefd was geworden op een andere vrouw op het dek van het schip naar New York en oma hem met geweld onder de huwelijksbaldakijn had moeten slepen, was het nooit meer bij hem opgekomen te rebelleren: hij stond voor zijn vrouw als een slaaf voor zijn meesteres, en hij diende haar met eindeloos veel nederigheid, bewondering, ontzag, toewijding en geduld.

Zij van haar kant noemde hem Zisja, en op zeldzame momenten van intense tederheid, mededogen en genade noemde ze hem weleens Zisl, en dan lichtte zijn gezicht plotseling op alsof hij de poorten van de zeven hemelen gezien had.

Hij leefde nog twintig jaar nadat oma Sjlomiet gestorven was in haar bad.

Continue reading

Ginko Biloba

Ginko

De straat waarin ik woon is geen bijzondere straat, of hetzou moeten
zijn om de bomen die er staan: Ginko Biloba’s.Door een gelukkig
toeval of om een reden die ik niet ken gedijdt de boom voor
mijn raam het best; alle andere Ginko’s hebben inmiddels
hun blad verloren, maar die waarop ik uitkijk straalt
als was zijn blad gemaakt van het goud van
zonnestralen. Lang zal deze pracht
niet duren, maar zolang is
het oogverblindend.