China blue jeans

JasmijnbloemenBijvoorbeeld:

Jasmine, een Chinees meisje van zestien, verdient omgerekend zes dollarcent per uur met het uitkloppen van een versgenaaide spijkerbroek. Ze haalt de stofjes uit de zakken en de rafels van de naden. Over een broek doet zij een half uur. Van elke spijkerbroek die wij kopen gaat drie cent naar een meisje dat vaak meer dan twaalf uur per dag werkt en dat wij af en toe op een stapel jeans in slaap zien vallen omdat ze na het opstaan toch meteen weer verder moet.

Mijn dochter van 15 is op reis. Vanwege de uitwisseling met een school in xc3–rebro logeert ze een week bij een Zweedse familie. Het is goed dat jongeren kennismaken met het leven elders, een ander perspectief. Ze zal er vast lange dagen maken, en slapen in een bed. Bij het kopen van de jeans die ze draagt heeft ze vast niet aan Jasmine gedacht.
Ik ook niet trouwens. Toch weet ik dat zij bestaat en vooral hoe zij bestaat.  En ik weet ook dat er tussen het loon van Jasmine en de winkelprijs van een spijkerbroek iets heel erg mis gaat.

Wanneer Jasmine een salarisverhoging van 1000% zou krijgen, zou zij zomaar 60 dollarcent per uur verdienen. Dat zou de spijkerbroek die ik koop 30 dollarcent duurder maken, wat op een prijs van bijvoorbeeld xe2x82xac 90,- te overzien zou zijn. Toch zetten de grote jeansmerken hun Chinese leveranciers voortdurend onder druk om de prijs per broek zo laag mogelijk te houden. Dat is jammer voor Jasmine. En mij geeft het een machteloos en boos gevoel.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s