Blz. 219

Iedere afzonderlijke dag van het jaar wordt aan xc3xa9xc3xa9n enkel mens geschonken – aan de gelukkigste; alle anderen gebruiken zijn dag, genieten van de zon of verwensen de regen zonder te weten aan wie die dag in feite toebehoort; en de gelukkige bezitter voelt zich vergenoegd en vermaakt om hun onwetendheid. Niemand kan van te voren weten welke dag precies aan hem zal toevallen, welke kleinigheid hem altijd bij zal blijven: de rimpeling van weerspiegeld zonlicht op een muur langs het water of de spiralende val van een esdoornblad; en vaak herkent hij zijn speciale dag pas achteraf, lang nadat hij het kalenderblad met het vergeten cijfer heeft geplukt, verfrommeld en onder zijn bureau gemikt.

De Aardappelelf
verschenen in de verhalenbundel Ultima Thule
Vladimir Nabokov

5 thoughts on “Blz. 219

  1. Ja, Bush. Anything but Bush… Vooral in de Castro, de homowijk van San Francisco, hebben ze zó’n hekel aan die man. (En heel gave boksballen met het hoofd van Dick Cheney erop.)

    Heel veel dingen gieten Amerikanen (en de president voorop) nog steeds in religieus getinte argumenten. Wist je dat in sommige staten lesmateriaal terug is gehaald met uitleg over anticonceptie, en dat daar boeken die geheelonthouding noemen daar voor in de plaats zijn gekomen? Like that’s going to work…

    Like

  2. De meeste gebeurtenissen vergeet je gewoon weer, maar sommige ogenschijnlijk kleine dingen blijven je je leven lang bij.. Omdat het een gevoel gaf, een sfeer of een inzicht die je op het moment zelf inderdaad nog niet herkent.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s