Een prachtige zomerdag

Een tochtje krijgt vaak net iets extra’s wanneer er een ‘doel’ in verwerkt is. Niet het soort doel dat zich voortdurend op de voorgrond dringt, zo’n doel dat telkens roept dat je niet zo moet treuzelen ‘want ik ben toch het doel!’. Meer zo’n soort doel van we-zien-wel, als-we-er-komen-en-dan-nog-zin-hebben.

Langs het kanaal en al snel over het Hoornse dijkje rijden we de stad uit. Een gezette vijftiger roept achterom; xe2x80x9cnou, gaan we nog gezellig samen fietsen, of blijven jullie daar sukkelen?xe2x80x9d Zijn vrouw roept iets terug, dan hij weer en ook het andere stel doet een duit in het zakje. Meent hij dat nou, of is het toch een soort humor, kijken wij elkaar vragend aan.

‘t Is hier vlakbij huis en toch al zo anders. Lommerrijk, met veel water. Lelies liggen wit op het donkere water, een veulentje staart dromerig naar de flank van zijn moeder , wilgenpluisjes zweven ons zachtjes tegemoet. Bij de kanopoloclub een explosie van activiteit; de felgekleurde bootjes peddelen woest om elkaar heen en doen het water schitteren.Rechts verschijnt dan het meer, waarop de zeilen wit afsteken. Twee bootjes liggen in het sluisje, een jongen staat op het punt de deuren open te draaien.

Witte_molen_foto_1De Witte Molen is een aantal jaren geleden gerenoveerd, samen met zijn directe omgeving. Het houten schuurtje waarin ik soms de pompen hoorde knorren, toen ik hier nog dagelijks fietste op weg naar de zaak, is verdwenen. Nu doet de molen dat werk weer, heimelijk geholpen door het in de dijk verstopte gemaal even verderop.

In Eelde blijkt de Buitenplaats omsingeld door de Jaarmarkt. We zetten de fietsen onderaan de kerk en slenteren langs poffertjes, de weinig hartstochtelijk bezongen kleine Paloma en een  lotenverkoopster naar xe2x80x98het doelxe2x80x99.

Willink_simeonWe weten eigenlijk niet welke expositie er ook al weer is en bestellen eerst een groot glas perziksap en bronwater. O ja: Willink!

Het mooist vond ik xe2x80x98Mooi weer en ook nog een stoel vrij na de atoomexplosiexe2x80x99. Om zijn titel en om de prachtig geschilderde oud-leren stoel die, zo pront toch, in het verwoeste landschap wacht. Ook enkele onnadrukkelijke composities, die waarop de vaak gebruikte omineuze wolkenpartijen ontbreken, spreken mij aan. Wat ik nog niet wist is dat Willinkxe2x80x99s vroegste werk zo uitgesproken kubistisch is.

Wij kwamen wel tot de conclusie dat Carel een opmerkelijke xe2x80x98smaakxe2x80x99 gehad moet hebben wat vrouwen betreft, te oordelen naar de hier aanwezige portretten en fotoxe2x80x99s van de elkaar opvolgende echtgenotes.
Eerst was er Wilma, die er telkens uitziet als de nanny aan wier schrikbewind de kinderen zich pas na veel hachelijke avonturen weten te ontworstelen. Later was er Sylvia, wier twijfelachtig allooi zich minder gemakkelijk laat karakteriseren, maar die in ieder geval een tamelijk onwaarachtige uitstraling heeft (ik ben me er wel van bewust dat deze oordelen nauwelijks gefundeerd zijn, want ontsproten aan de lichtheid van een zomerse dag, en de twee vrouwen derhalve wel onrecht zullen doen).

Weer uit Eelde belandden wij op mooie, meanderende weggetjes waarvan wij niet zo goed wisten waarheen zij ons voerden. W verbaasde zich erover dat ik desalniettemin de juiste richting kon aanhouden. Mijn uitleg dat dat te maken heeft met de rolverdeling tussen mannen en vrouwen in het stenen tijdperk vond echter weinig gehoor.

Eens thuis dronken wij enkele glaasjes rosxc3xa9, die iets zoeter bleek dan verwacht, maar toch goed beviel.

5 thoughts on “Een prachtige zomerdag

  1. Bah, een enge droom. Op het moment dat je het droomt, lijkt het ook allemaal zo volkomen logisch. Daarna toch nog wel een beetje kunnen slapen?

    Like

  2. klinkt als een fijne zondag. en dat met die weggetjes – meer een kwestie van opletten, of dat niet doe als dat al voor je gedaan wordt, volgens mij.

    Like

  3. Wat een heerlijkheid allemaal.
    Ik mis Mathilde in je rijtje vrouwen. Als je oud genoeg bent kan je je haar misschien nog wel herinneren. Zeer bizarre dame en altijd die, door man Carel, beschilderde ogen met onwezenlijk grote plakwimpers.
    Maar ze heeft het niet gered. Het leven was haar te zwaar. Maar het is eigenijk allemaal al weer lang gelden….

    Like

  4. @Annis: wil je wel geloven dat ik geen moment aan Mathilde gedacht heb! Toch moet zij genoemd zijn in het overzicht van het leven van Willink dat ik daar las. Er was geen portret van haar op de tentoonstelling.

    Over hem en haar las ik nu: Vanaf het prille begin is Willink duidelijk over zijn verhouding tot de
    vrouw die zijn derde echtgenote zou worden. Hij noemt haar ‘mijn
    inspirerende, mooie, verwende en kostbare muze’. ‘Mathilde is heel
    suggestief’, aldus Willink. ‘Ik heb maar drie minuten nodig om haar aan
    het huilen te krijgen. Ze is een superpoes, een mooi ding om in huis te
    hebben. Wilma was een kameraad, Mathilde een ding. Dit is een
    incestueuze verhouding. Koel. Berekend. Vader en dochter.’

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s