Een bijzonder moment

Gevraagd werd haar: xe2x80x9cOverweegt u af te treden?xe2x80x9d

En zij antwoordde niet, met het van haar zo vertrouwde aplomb: xe2x80x9cxe2x80x9dNee hoor! Hoezo? Ik ga gewoon weer lekker aan het werk.xe2x80x9d

Deze keer sprak zij: xe2x80x9cIk heb geen commentaar.xe2x80x9d

5 kilo

Op 8 april introduceerde ik hier mijn eigen versie van een uitzettingsbeleid. Illegale kilo’s, kilo’s die zich in mijn lijf hadden verschanst op minder flatteuze plaatsen, zouden niet langer gedoogd worden. Dat voornemen leverde een eenmalige kennismaking op met een carameldrankje dat zich aanbood als professioneel kilo-uitzetter. Maar omdat ik zelf, hoe je het ook wendt of keert, degene was geweest die ze binnen had gelaten, zou ik er ook zelf voor moeten zorgen dat ze weer vertrokken.

Minder eten dus, en ook selectiever. Geen koekjes, vooral niet op de zaak, waar ze zo welig tieren. Geen drop en geen chocola, omdat ik zomaar zin heb in iets lekkers. Maar vooral: gewoon eten, maar dan minder.

Want volgens mij zullen dixc3xabten die gebaseerd zijn op ongewone eetpatronen je zeker gewicht doen verliezen, maar zodra je terugkeert naar de dagelijkse kost weet je niet hoeveel je daarvan moet eten om de energie-inname af te stemmen op het energieverbruik.. En dat is toch de oorzaak van gewichtstoename, dat je meer caloriexc3xabn opneemt dan je nodig hebt.

Inmiddels hebben vijf kiloxe2x80x99s, dat is 6,5% van het startgewicht, zonder veel tegenstribbelen mijn lichaam verlaten. Waar ze nu uithangen weet ik niet. xe2x80x99t Is wel een wonderlijk idee dat vijf kilo moleculen die geruime tijd deel uitmaakten van mij, mij mede waren, nu ergens anders in de wereld deel uitmaken van… ja, van wat? Of zelfs: wie?

Het meeste hinderlijke visioen was en is toch wel dat van chocola. Daar heb ik eigenlijk zelfs vaker zin in dan toen er nog geen verbodsbordje aan kleefde. Binnenkort zal ik dat bordje weer vervangen door een dat de consumptiesnelheid beperkt. Want het moet natuurlijk niet zover komen dat ik op een winderige dag zomaar wegwaai.

Stappen voor de derde wereld

Vanavond is het zover: de Nacht van de fooi.  Wie vanavond uitgaat,  wordt verondersteld een extra fooi te geven, want die fooi gaat naar ‘de derde wereld’.

De armoede is oneerlijk verdeeld in de wereld, en dat lijkt maar niet anders te kunnen worden. Oorlog, extreme droogte, we kennen de beelden en voelen ons machteloos. Al is machteoos misschien niet het goede woord. Van grote invloed op de verdeling van onze rijkdom is natuurlijk de verdeling van economische macht.

In de Verenigde Staten is al vaker getoond hoe groot de economische macht van consumenten kan zijn, mits zij zich verenigen. Menig bedrijf heeft besluiten herzien vanwege een kopersstaking. Zoiets zou in Nederland ook kunnen werken. ‘U laat uw kleding onder onacceptabele omstandigheden voor een dito loontje door kinderen in elkaar zetten in India? Fijn dat ze daardoor zo goedkoop is, maar wij kopen ze niet!’

Maar ja, wij zijn zuinig, en zo’n koopje laat je niet lopen…

Kort en goed komt het erop neer dat wij niet erg bereid zijn ons in oorzaak en gevolg van het een en ander te verdiepen. En dat geldt kennelijk nog het meest voor jongeren. Daarom moet er iets leuks bedacht worden om ze te betrekkien bij ‘de derde wereld’. Bijvoorbeeld Live Aid. Wereldsterren op het podium, deel uit maken van een wereldwijd (!?) spektakel en ook nog een supergoed gevoel, want je maakt deel uit van de beweging die de honger in de wereld gaat uitbannen.

En vanavond dus drinken voor de derde wereld. Een nieuwe kans op een eigentijdse aflaat.

Ehh, mevrouw Verdonk?!

    Geachte heer, mevrouw,

Op 20 mei jongstleden stelde ik minister Verdonk een vraag via het emailadres vragenaanministerverdonk@minjus.nl. Op 23 mei ontving ik van u onderstaand antwoord. Deze vlotte reactie verraste mij op aangename wijze.

Sindsdien is echter vrijwel een maand verstreken en begin ik mij af te vragen of ik ook het eigenlijke antwoord op mijn vraag nog zal gaan ontvangen.

Ik vermoed dat de laatste tijd wel meer mensen van de gelegenheid gebruik gemaakt zullen hebben minister Verdonk een vraag te stellen; haar beleid en de wijze waarop zij dat verkondigde gaf daartoe ook wel aanleiding. Wanneer u mij dan ook laat weten dat u de handen vol hebt met het beantwoorden van die vragen, dan geloof ik u direct. Voor de zekerheid wil ik echter toch mijn wachten op uw antwoord bij u onder de aandacht brengen.

Met vriendelijke groet,
Daedalus