We are nowhere, and it's now

De nacht schuift geleidelijk langs de hemel naar de westelijke horizon. Het avondrood dooft, de helblauwe winterhemel verdonkerd. De maan is in haar eerste kwartier en staat ragscherp boven mij. Een blik op de eeuwigheid die nooit dezelfde is.Helder wit glijdt een satelliet de nacht in en bepaalt mij in de tijd. Het is 2006.

3 thoughts on “We are nowhere, and it's now

  1. “Een blik op de eeuwigheid die nooit dezelfde is.”

    “Helder wit glijdt een satelliet* de nacht in en bepaalt mij in de tijd.”

    Mooie woorden. Rustig glad gepolijst, berustend en scherp. Zo veel informatie in zo weinig woorden. Ja, mooi.🙂

    (*Ah mijn spellingcorrector merkt op dat satelliet een L mist in je logje. :))

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s