Onverwachte, doch welkome herinneringen

Wanneer ik met iets bezig ben waarbij ik mijn hersens gerust de teugels kan laten, gebeurt het me regelmatig dat er zo opeens een herinnering opduikt die geen enkel verband houdt met het gedachteloos handelen waarmee ik bezig ben.

Proust schreef over de herinnering die wordt opgeroepen door de combinatie van een Madeleine met een kopje kamillethee. Dat soort herinnering is terug te voeren op het effect dat een geur kan hebben op het geheugen. Voor zover ik kan nagaan werkt het niet zo met de herinneringen waarover ik het hier heb. Het zou mij althans verbazen als bijvoorbeeld afwassen of onder de douche staan telkens heel verschillende beelden zou oproepen

Het is altijd een herinnering aan een bepaalde plaats en dat is vrijwel altijd een plek waar ik lang geleden eens was. Er gebeurt niets, het is alsof mij onverwacht een foto wordt voorgehouden. Er is dus ook niet een voorval aan die plaats verbonden waarvan ik me voor kan stellen dat die indruk heeft gemaakt. Het gaat niet gepaard met een emotie, het is gewoon een grazig pad naar een riviertje, of een straatje in een dorp, dat mij plotseling heel helder voor ogen staat.

3 thoughts on “Onverwachte, doch welkome herinneringen

  1. Dat is inderdaad grappig, ik denk dat ik het herken. Zelfs als ik bewust terug denk aan een plek waar ik bijvoorbeeld gewerkt heb zie ik nu een gezichtsuitdrukking van een collega. De collega had geen bijzondere betekennis voor me, de gezichtuitdrukking die ik aan me verschijnt is niet bijzonder.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s