Willem

Onlangs was Willem 25 jaar in dienst. Hij brengt de post rond.

Voor de verhuizing naar Stad was zijn territorium veel ruimer. Hij fietste over het terrein heen en weer tussen de centrale diensten en enkele elders op het terrein gelegen afdelingen. Nu moet hij het doen met de drie etages van het nieuwe hoofdkantoor, met uitloop naar het nu heel dichtbij gelegen postkantoor. Hij heeft zich daar wonderwel bij aangepast; vooral nu hij een eigen kamertje heeft voelt hij zich bepaald senang. Meerdere keren per dag stiefelt hij de afdelingen langs en deponeert met een welgemeend ‘Asseteblieft’ de post in het daarvoor bestemde bakje en neemt onze ‘produktie’ weer mee. Zo tegen vieren doet hij zijn laatste ronde met: krijg ik nog meer post van jullie? Wanneer ik iets heb dat eigenlijk ook nog mee moet, is hij altijd bereid te wachten tot de enveloppen gevuld en gesloten zijn.

Nu mijn kamergenote zich in Peru vermaakt met condors en culinaire cavia’s, heb ik geregeld een muziekje op. Ik speel een tape’je, of luister naar radio 4. Vaak klinkt er dus klassieke muziek, omdat ik daar nu eenmaal gemakkelijker bij werk dan bij Bright Eyes of Neil Young. De collega’s zijn er inmiddels wel aan gewend. Eerst dachten ze dat er bij mij zeker een begrafenis aan de gang was, welke associatie ik in eerste instantie toch helemaal niet begreep.
Maar Willem houdt van klassieke muziek en weet er ook veel van. Geregeld komt het voor dat hij een muziekstuk herkent en even gaat zitten genieten.
Vorige week raadde hij mij aan eens naar Daphnis en Chloxc3xab te luisteren, van Ravel, en naar Psychxc3xa9, van Cxc3xa9sar Franck. Ik kende die stukken niet, zoveel verstand heb ik er niet van, maar zei hem dat ik ze tezijnertijd zeker eens zou lenen. De volgende dag overhandigde hij me drie cd’s uit zijn collectie, te leen. Hij was benieuwd hoe mooi ik het zou vinden.

Ik besloot een paar dagen later dat ik hem toch maar eerlijk moest zeggen dat het mij wat te zware romantiek is. Bovendien heb ik minder met orkestrale werken dan met stukken voor kleinere bezetting. Hij was inderdaad teleurgesteld.
Maar nu wist hij het! Hij zou nog eens iets voor mij meenemen, iets dat ik zeker mooier zou vinden.

Gelukkig is dat ook zo. Rostropovich op cello en Britten op piano, met werken van Schubert, Schumann en Debussy. Daarover kan ik hem ronduit zeggen dat ik het best mooi vind. Gelukkig.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s