17 september 1990

In de ziektewet

Op een winderige maandagochtend
is de Nieuwmarkt op haar mooist
als oud papier in de portieken
een huppeldansje maakt
en de zwervers op de banken bij het water
de herfst zien naderen als een kromme kale man
weggedoken in zijn zware jas vol kreukels
langzaam van een laatste fles
moed indrinkend voor de winter –

Zo is de Nieuwmarkt op haar mooist
een compositie vol vergane glorie
de noten die ontbreken zijn de namen
van gezichten die niet langer klinken
als de wals die wij hier vroeger speelden

Komend uit de metro
(na urenlange zit in de wachtkamer
van de welvaartsstaat)
kijk ik met weemoed om mij heen
en voel de herfst,
terwijl ik moeizaam voortga,
rukken aan mijn jas.

Renxc3xa9 Stoute

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s