Zoals ook de tomaat

Vijftien jaar geleden liep ik over de dijk langs de Tisza. Het was heet, mijn rugzak werd snel zwaarder en het eind van de dijk was niet in zicht. Linkst van ons beefde het strogele land onder de zon, rechts ontnam een dichtbegroeide strook moerassige grond ons het zicht op de rivier. Verlatenheid.Wij kwamen bij een pad dat richting rivier afboog. Op een groen heuveltje stond een wit gepleisterd huisje, met een waterput ernaast. Even later bleek er ook een Hongaars echtpaar te zijn, met een zoontje van drie jaar oud. Ik vroeg om water, zij nodigden ons uit plaats te nemen aan de houten tafel onder de beschuttende boom. Op de tafel stond een wit gexc3xabmailleerde schaal, gevuld met water dat schitterde in het licht dat tussen de bladeren door kierde, waarin een paar perziken en abrikozen dreven.Nog gebeurt het dat ik mij door een bakje abrikozen laat verleiden, alsof ze zo zouden kunnen smaken als de abrikozen aan de oever van de Tisza. En telkens zijn het nogal smakeloze vruchten, die op hun best een zuur soort abrikozensmaak op weten te wekken. Ook deze keer…

One thought on “Zoals ook de tomaat

  1. The Brokenhearted! Ik hoor het nummer nu weer eens, prachtig nummer, na het linkje hiernaast aangeklikt te hebben. Mooi!

    Dat terzijde. Ik vind het leuk hier eens verzeild te zijn geraakt. En ik moet toch maar snel ook weer eens gaan zwemmen, geloof ik.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s