Maria Mancini

De naam ‘Maria Mancini’ ben ik, als mijn geheugen mij niet in de steek laat, nog niet eerder tegengekomen dan bij eerste lezing van, natuurlijk. Is het daarom niet opmerkelijk dat ik haar nu, in elk van de twee boeken die ik lees, leer kennen: in het ene in de vorm van een sigaar, in het andere als de grote liefde van Lodewijk XIV?!

‘En hoe smaakt de kruidrol, Castorp? Laat u eens zien, ik ben kenner en liefhebber. De as is goed: wat hebben we hier eigenlijk voor donkere schoonheid?’
‘Maria Mancini, Postre de Banquette uit Bremen, meneer de kamerheer. Kost zo goed als niets, negentien pfennig in de zuivere kleuren, maar heeft een bouquet, zoals het verder in deze prijsklasse niet voorkomt. Sumatra-Havanna, zandbladdek, zoals u ziet. Ik ben er erg aan gewend geraakt. Het is een middelvolle melange en erg pittig, maar licht op de tong. Ze heeft het graag, dat men de as zo lang mogelijk laat zitten, ik strijk op zijn hoogst twee keer af. Natuurlijk heeft ze haar nukken, maar de controle bij de fabricage moet wel bijzonder nauwkeurig zijn, want Maria is zeer betrouwbaar in haar eigenschappen en trekt volkomen gelijkmatig. Mag ik u er een aanbieden?’

‘Ik wist waar hij op doelde. Buvat had het erover gehad: de eerste liefde van de allerchristelijkste koning was ook zijn grote liefde geweest. En de dame in kwestie was uitgerekend zij, Maria Mancini, het nichtje van kardinaal Mazarin. Maar de staatsraison had bruusk een einde aan die relatie gemaakt.
‘Lodewijk speelde met Maria zijn kaart en verloor’, vervolgde hij, zonder te merken dat hij zijn koning wel heel familiair was gaan aanduiden.
‘Het was een grote hartstocht, en die werd onderdrukt, verpletterd, vertrapt, tegen de wetten van de natuur en de liefde in. Ofschoon dat gebeurde binnen een bepaalde plaats en een bepaalde tijd en tussen twee eenzame zielen, was de reactie van de onnatuurlijk onderdrukte krachten buitensporig. Die gemiste liefde, beste jongen, heeft de wraakengelen naar de aarde geroepen: Oorlog, Honger, Voedselgebrek en Dood. Het lot van enkelingen en hele volkeren, de geschiedenis van Frankrijk en Europa: alles is meegesleept door de wraakzucht van de Erinyen die zijn opgestaan uit de asresten van die liefde’

5 thoughts on “Maria Mancini

  1. Tja… Hoewel ik moslims ken die hetzelfde zeggen. Maar die bedoelen dan dat zulke mensen geen echte moslims zijn, omdat moslims nooit mensen zouden doden. Daar kan ik me toch meer in vinden. Maar om dan meteen maar de joden de schuld te geven..?😕

    Like

  2. @Janneke: echte moslim, niet-echte moslim, afvallige, juist het denken in dit soort categorieen, dat is het probleem, lijkt mij.

    Like

  3. Maar heb jij het ook, dat je een bepaald opvallend (vreemd) woord hoort, en het vervolgens overal leest of hoort? Vreemd vind ik dat, hoewel het eigenlijk heel verklaarbaar is.

    Like

  4. Nu ik erover nadenk: nee, met woorden heb ik dat niet. Wel met andere zaken, als bepaalde modellen kleding of haar, of een soort auto.
    Maar nu ik er toch nog wat langer over nadenk: wel heb ik het met stopwoorden die mensen vaak gebruiken, bijvoorbeeld ‘zeg maar’ of ‘ofzo’. Hoor je dat eenmaal zeggen, dan houdt het ook niet meer op.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s