Met mijn knie naar de ba

Na een pauze van anderhalve week vanwege ongerief in mijn linkerknie, begon ik weer met een kort rondje hardlopen. Dat ging goed en ik maakte het een klein beetje langer. Ook dat ging goed en ik maakte het een beetje sneller. Dat ging niet goed, en nu loop ik al een week niet meer hard, terwijl mijn knie aanhoudend laat voelen dat er iets niet helemaal in orde is.

Maandag belde ik de huisarts; ik wil vooral weten wxc3¡t er mis is en of (hard)lopen het erger maakt of toch niet. Maar de huisarts was aan’t staken.
Vandaag was de bedrijfsarts op de zaak vanwege zijn spreekuur. Juist toen ik de huisarts weer wilde bellen bedacht ik dat de ba (spreek uit: Bee-aa) (alle krijgt een afkorting op zo’n zaak) natuurlijk ook een arts is en dus ook bevoegd tot het stellen van een diagnose. Wij kwamen elkaar op de gang tegen, hij op weg om mij iets te vragen.

Hij drukte en voelde en trok en keek naar mijn ontblote knie, liet mij staan en zitten, met voet op de stoel en met voet op de grond en vroeg of ik verder wel gezond ben. ‘t Is een moeilijk geval, aangezien er nauwelijks vocht in de knie komt. Toch zal het waarschijnlijk een klein, losgeraakt stukje meniscus zijn dat zit te donderjagen in mjn knie. Dat kan niet zoveel kwaad, maar het voelt niet prettig, ja zelfs vervelend. Zeker als ik loop. Het kan er wel uit, dat stukje, middels een kijkoperatie, zoals hij het noemde. De laatste keer dat ik geopereerd werd was ik drie weken oud. Ik ben er dan ook helemaal niet aan gewend dat er in mij gesneden wordt.

Misschien is het helemaal niet zo’n stukje. Misschien ben ik gewoon te hard van stapel gelopen en heeft mijn knie rust nodig. Of: misschien moet er maar eens een rxc3xb6ntgenfoto van gemaakt worden, van mijn knie, om te kijken hoe het werkelijk zit.
Toch nog maar even naar de huisarts, als zij klaar is met staken.

5 thoughts on “Met mijn knie naar de ba

  1. Zeker als je zelf ouder bent, kun je je gewoon niet voorstellen dat mensen dit soort dingen hun kinderen aan doen. Zo jong en zo onschuldig, volledig overgeleverd aan de willekeur van hun ouders. Het is om misselijk van te worden.

    Like

  2. Ik kan me er ook niks bij voorstellen… En ja, die hulpverleningsinstanties, ik vraag me af hoe het komt dat die steken hebben laten vallen. Ik hoor van mijn moeder, die in het onderwijs zit, dat er nogal langs elkaar heen wordt gewerkt in die verschillende instanties… erg frustrerend als je als leraar, buur of familielid verder niks kunt doen.

    Like

  3. Lijkt me wel verstandig om daar even een foto van te laten maken. Zo’n kijkoperatie stelt niet zo veel voor (zegt zij die nog niet eens naar de tandarts durft), heb ik van horen zeggen. En als het nodig is, zal het beter zijn… straks ben je nog veel verder van huis.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s