Geschonden

Onder de felle middagzon ligt het zojuist vernieuwde fietspad fel te gloeien. Een strakke, roodoranje baan, waarbij het zwarte asfalt flets afsteekt. Zelfs de rode pylonen, die ons waarschuwen voor de kwetsbaarheid van het verjongde pad, vallen in het niet bij zoveel kleurkracht.

Plots doorbreekt een fietsspoor het ongeschonden oppervlak: twee diepe profielen dartelen om en over elkaar heen en trekken gloeiende lijnen waar het fietspad eindigt.

Twee wegwerkers staren beteuterd in het geschonden vuur.

(Zij eten geen kaas uit’t vuistje)

4 thoughts on “Geschonden

  1. Het was een zondag. Ik werd 7 én deed mijn Eerste Heilige Communie. Oma P leefde nog, dementerend en wel. Ik had een blauw pakje aan met bloemetjes. Het was mooi weer, we zaten in de tuin en al mijn ooms en tantes kwamen, evenals mijn oudtante die in het klooster zat. Het mooiste cadeau dat ik kreeg was toch de radio, van mijn inmiddels helaas overleden peettante en terminaal zieke peetoom. Natuurlijk kreeg ik ook een kinderbijbel.

    Dat weet ik nog van die dag. En toch geeft het gedicht iets weer dat met die dag te maken heeft, in mijn herinnering.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s