Mar adentro

Mar adentro – Zee van binnen / Alejandro Amenxc3¡bar

Een prachtige dag aan de Galicische kust. Een mooie jongeman, Ramxc3xb3n Sampedro, kijkt naar het meisje waar hij verliefd op is; zij ligt wat verderop en laat zich door de zon omhelzen. Ramxc3xb3n staat op een rots boven het water. Hij kijkt uit over zee , kijkt naar het water en duikt…
In de seconden die volgen verliest hij zijn leven. Toch moet hij nog 29 jaar wachten op de dag dat hij kan sterven.

De vraag is steeds, en het is een vraag die ik van uit het nu nooit zal kunnen beantwoorden, de vraag is: geconfronteerd met ziekte en verval, waar ligt dan de grens tussen willen leven en niet meer willen leven. Welke mogelijkheden, welke functies kan ik verliezen voordat datgene wat ik kwijt ben te groot wordt om nog verder te kunnen leven? Of, en dat benadert de kern waarschijnlijk beter, hoeveel moet er nog over blijven van mijzelf en mijn autonomie om leven de moeite waard te laten zijn?

Vanuit het gezonde perspectief lijkt datgene wat verloren is al snel te groot. Maar ik heb van mensen die die weg al gegaan zijn (Renate Rubinstein bijvoorbeeld) begrepen dat in het steeds kleiner wordende leven toch telkens redenen gevonden worden, tussen de groter wordende twijfel, die het willen sterven op de achtergrond houden.

Voor Ramxc3xb3n Sampedro is dat niet zo. Nog in het ziekenhuis na zijn duikongeluk geeft hij aan te willen sterven en hij blijft bij die wens. Ik zie in Mar adentro een man die leeft. De wens te willen sterven verhindert hem niet te leven. Hij lijdt tegelijkertijd, doordat hij niet kan leven zoals hij wil leven. Muziek, zijn schrijven, vrienden, liefde zelfs, het kan hem niet afbrengen van zijn wil te sterven.

Daar kan ik hem niet volgen, niet begrijpen, vanuit de mens die ik hier en nu ben. Dat is verwarrend. En daarom is Mar adentro een goede film.

5 thoughts on “Mar adentro

  1. Met je mond met vers gevulde kies open door de vrieskou fietsen is niet fijn, heb ik al eens gemerkt! Maar fijn dat het is meegevallen, je moet er meestal gewoon even doorheen he.

    Like

  2. Ik heb weleens een verdoving gehad die pas werkte toen ik die stoel uitsprong en weer naar huis ging. Er was wat fout gegaan en ik zat toen nog uren met een dikke wang thuis……

    Like

  3. Tussen leven en leven zit gewoon een verschil. Je kunt technisch in leven zijn en verder nergens toe in staat zijn of je hebt de beschikking over je geest en ledematen. Dat laatste is voor mij lxc3xa9ven. Dat andere is in de meeste gevallen eigenlijk geen leven.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s