Over liefde

Vrijwel 6 maanden geleden bexc3xabindigde ik mijn relatie met W. Vlak nadat wij op vakantie geweest waren, een vakantie die juist beter was dan de vakanties die we tot dusver samen doorbrachten, dat wil zeggen: een vakantie zonder plotselinge storm van jaloezie en ruzie en eenzaamheid. Juist na deze vakantie vloog de terugkeer naar het gewone leven mij aan op een manier die het mij onmogelijk maakte nog verder te gaan.
Natuurlijk wist ook zij dat wij het laatste jaar afstandelijker geworden waren, dat er onderwerpen waren waarvan wij wisten dat erover praten tot onenigheid zou leiden, dat iets serieus aan het mis gaan was. Maar juist die goede vakantie, of was deze toch alleen goed doordat ieder van ons zorgvuldig op eieren liep, maakte de breuk zo onverwacht. Voor haar en ook voor mij. Maar het ging niet anders.

W. belde mij een aantal keren op en dan spraken wij over hoe het afliep tussen ons. Zij wilde natuurlijk ook weten waarom het afliep, en waarom nu, en waarom zo; dat vond ik niet zo gemakkelijk uit te leggen, maar ik probeerde het.Dat wij vrienden zouden kunnen zijn, zei ik te hopen. Maar voorlopig wilde ik afstand houden; elkaar te zien was veel te ingewikkeld.

De eerste tijd ervoer ik momenten van opluchting, bevrijding, die toch steeds, en steeds vaker ook, afgewisseld werden door somberheid en onzekerheid. Er zijn weinig mensen in mijn leven en een nieuwe liefde vinden, ooit een keer, dat leek mij nauwelijks tot de mogelijkheden te behoren.
Ik nodigde via een datingsite een aantal mensen uit voor een etentje, vorige week hadden wij ons tweede dinertje en spraken af elkaar weer te zien. Ik ging met een collega naar de film. Zo langzaam aan hervond ik een zekere gelijkmoedigheid, die nog wel geen ‘geluk’ mag heten, maar toch wel suggereert dat dat er ooit weer zou kunnen zijn.

En nu voel ik weer die liefde, mijn liefde voor W. Onzeker of die wel kan en mag bestaan. Of ik die haar wel mag tonen, of ik niet onderhevig ben aan gevoelsverwarring. Ik vroeg haar mee te gaan naar een concert en zij aanvaarde. Ik vertelde haar dat ik wil zoeken naar een manier waarop wij weer samen kunnen zijn, anders dan eerst, maar met elkaar. Niet vrijblijvend, maar met meer ruimte. Omdat ik zo anders ben dan zij en zij zo anders is dan ik. En weer schrok zij. En zij is boos omdat ik haar verliet, en zij is bang te willen wat haar weer en meer pijn zal doen.
En dat begrijp ik.
Ik heb haar gezegd dat ik niet op haar reken, dat ik hoop zonder te verwachten. Dat ik ook niet precies weet wat en hoe het moet worden, maar dat ik wil proberen de vorm te vinden die ons bij elkaar kan doen blijven.

En misschien gaan wij proberen die te vinden.

4 thoughts on “Over liefde

  1. “My milkshake brings all the boys to the yard
    And they’re like, it’s better than yours
    Damn right it’s better than yours
    I could teach you
    But I have to charge”

    You can work it! And you started a new trend or two in 2004!

    Maar ik vind het nummer kut (dat andere hitje van Kelis was trouwens wel lekker, dat zomerhitje, ‘Trick me’ ofzo). Heb trouwens op het bevrijdingsfestival Tasha’s World dat nummer (Milkshake) zien/horen spelen en dat was al een stuk beter!

    Like

  2. “It’s getting late
    To give you up
    I took a sip
    From my devil cup
    Slowly
    It’s taking over me ”

    Ah, what’s a year without breaking a few hearts? Literally.

    Ik weet het niet…..😕

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s