Een gevoel

Als het ware nonchalant vroeg ik mijn collega en kamergenote op de zaak of ze zin had met mij naar de film te gaan. Als terloops antwoordde zij dat ze dat een leuk idee vond. Gisteravond was het zover.

Ik ken haar nu drie jaar en in die tijd heeft zij een speciale plaats in mij veroverd. Er heeft zich een soort tederheid jegens haar in mij genesteld, een soort tederheid die toch ook verlangen inhoudt. Maar verliefdheid is het niet. Het is een soort gevoel dat ik, wanneer ik zou proberen het haar met woorden te verklaren waarschijnlijk niet zo makkelijk uit zou kunnen drukken. Ik geloof dat ik in 1 simpel gebaar (maar wat is simpel in deze) beter kan uitdrukken wat ik voel, namelijk met een omhelzing. Wanneer het haar tegenzit, voel ik de neiging haar even in mijn armen te nemen, haar even te koesteren.

Wij kunnen het goed met elkaar vinden en ik denk graag dat wij iets speciaals met elkaar hebben. Of dat echt zo is, en zo ja: wat dit dan is, weet ik niet zeker. Daar had ik gisteravond graag nog meer over willen ontdekken, maar de film nam het grootste deel van de avond en ons gesprek in beslag en daarna wilde zij graag naar huis: ze was erg moe. Wij liepen door de gure stad, een hagelbui deed de straten zilver glanzen en bij haar auto aangekomen was de omhelzing daar. Bijna helemaal.

En ik dacht: kon zij maar bij mij blijven, vannacht.

3 thoughts on “Een gevoel

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s