Droom

Ik bevind mij in een zonnige tuin.

Een vrouw ligt op een ligstoel in de zon. Wij, drie mannen staan bij haar. xc3x89xc3xa9n van ons kent haar, maar zij herkent hem niet meteen. Hij herinnert haar aan een bepaalde gebeurtenis waardoor haar gezicht begint te stralen. Ze lacht en staat op en loopt op de man af, maar tot mijn verbazing en die van de anderen laat ze hem links liggen, omhelst mij en kust mij op mijn mond.
Nu verandert er iets in de situatie; het is een opname voor een film en ik denk dat de kus voor een filmkus wel erg echt is; ik ben daardoor een moment verrast, dan beantwoord ik de kus.

Plotseling voel ik een stekende pijn aan de voorkant van mijn enkel, alsof een wesp of bij me steekt. Ik maak mij los uit de omhelzing en loop naar een hoek van het grasveldje. Er is nu geen gevoel van filmopname meer.
Ik buk mij en probeer met mijn duimen de steek uit te drukken. Inderdaad komt er een klein angeltje te voorschijn, dat ik uittrek en aan het gras veeg. In een poging het gif van de steek uit het wondje te knijpen druk ik weer met mijn duimen. Er komt een zwart puntje te voorschijn. Ik knijp harder en het puntje komt verder naar buiten. Het wondje is nu groter; het is nu een rood, gezwollen rondje met een duidelijk gat waaruit centimeter voor centimeter een zwart, geleed tentakeltje met kleine haartjes erop naar buiten komt. Het beweegt. Als het een centimeter of zes lang uit mijn been steekt kan ik het niet verder uitdrukken. Ik denk dat ik een van de anderen moet roepen om het helemaal uit mijn been te trekken, wil dat ook zelf doen, maar durf het niet goed aan te raken. Dan stop ik met drukken en het tentakeltje glijdt vliegensvlug terug mijn been in.

Ik word beklemd wakker en voel nog een hele tijd die plek op mijn enkel.

4 thoughts on “Droom

  1. Heeeeej, welk kanaal mag dat wel wezen? Is dat wel een leuke baan, op zo’n stoffig kantoor achter de pc? Dan zou ik expres erg lang erover doen om de computers neer te zetten en de zooi in de kastenšŸ˜‰

    Like

  2. ‘t Is toch een leuke baan en niet zo stoffig ook. En belangrijk daarbij is natuurlijk met welke mensen je moet samenwerken. Ook dat verandert, dus wie weet schrijf ik over 6 maanden dat ik ander werk zoek.
    Eerlijk gezegd zie ik helemaal niet op tegen de computerloze dagen die voor mij liggen, zoals sommige anderen doen. Ik hou wel van een beetje chaos…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s