Scheurkalender

Op zoek naar een Duits woordenboek vond ik ‘Meulenhoffs Dagkalender 1990 Nederlandse Poxc3xabzie’, samengesteld door Hans Warren. In een sedert 1991 onuitgepakte verhuisdoos.
Een ongescheurde scheurkalender. Waarom ik niet gescheurd heb weet ik niet meer. Gelezen heb ik waarschijnlijk ook niet, behalve wat bladerend voor het jaar begon, denk ik.

De weekdagen kloppen natuurlijk niet met de kalender van 2005. De eerste dag van 1990 was een maandag, nu beginnen we al op zaterdag. We lopen dus meteen al twee dagen voor. En dan is het jaar nog maar net begonnen…

Ik heb in de jaren voor 1990 veel gelezen van Hans Warren. Gedichten, Stenen voor een Ransuil en ook zijn Geheime Dagboeken. Die laatsten hebben mij destijds gexc3xafnspireerd zelf ook een dagboek te gaan bijhouden.
Op 25 oktober 1986 noteerde ik bijvoorbeeld, om 13.38 uur (!):

‘Ik heb nog niet eerder zo lang geaarzeld voor ik een notitie ben begonnen. Al vanaf gisteravond stel ik steeds uit te schrijven over wat nu duidelijk is geworden: de afstand tussen D. en mij is definitief geworden. Gisteravond heeft ze hier gegeten voor we naar de verjaardag van haar vader zouden gaan. Tijdens de maaltijd vertelde ze me, ongemakkelijk, dat ze een andere vriend heeft. Een Engelsman (C.) die een half jaar in Nederland werkt en dan weer vertrekt. Ontmoet in Fame!! Ze was bang, natuurlijk, natuurlijk dat ik erg gekwetst zou zijn. Dat was ik niet. Wat meteen duidelijk maakte dat we al verder uit elkaar gedreven zijn dan uit ons doen en laten bleek. Wat dat betreft erg verhelderend dus in de mistige situatie zoals we die hadden laten ontstaan.’

Maar nu ben ik nogal afgedwaald. Ik vond immers een Poxc3xabtische scheurkalender en zal daar zo nu en dan eens een gedicht uit overnemen. Vandaag bijvoorbeeld het gedicht ‘Kerstnacht’ van Ida Gerhardt.

Kerstnacht – het woord is al een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren – op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.

Kerstnacht – het eenzaam zwerven der gedachten
rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken
verlangen naar het helder zingen in de nacht en
het opgaan van de ster, een lichtend teken.

Kerstnacht – het sneeuwt op uw geschonden aarde,
dun en verstuivend dekt een huivering
van ijle val, een lichte zuivering
het vragen, dat wij ongestild bewaarden.

6 gedachten over “Scheurkalender

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s